ഹിമാലയുടെ ഏറ്റവും കൗതുകം നിറക്കുന്ന വിനോദമാണ് ഡാർജിലിങ് റെയിൽവേ. എന്നാൽ ഡാർജിലിംഗ് റെയിൽവേ എന്ന് പറയുന്നതിനേക്കാൾ ഡാർജിലിംഗ് ടോയ് ട്രെയിൻ എന്നാണ് വിളിപ്പേര്. 1879 നും 1881 ന്റെയും ഇടയിലാണ് 88 കിലോമീറ്റർ ദൂരമുള്ള ഡാർജിലിംഗ് റെയിൽവേ നിർമിക്കുന്നത്. ഡാർജിലിംഗ് ട്രെയിൻ യാത്രയിൽ തന്നെ മനോഹരമായ കുന്നുകളും താഴ്വരകളും മനോഹരമായ ചെറുകടകളുടെയും കാഴ്ചകൾ സഞ്ചാരികളെ കൂടുതൽ ആനന്ദമുളവാക്കുന്നു.
ഡാർജിലിങ്ങിലെ കുന്നുകളെയും താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളെയും അങ്ങനെ നിരവധി മേഖലകളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ട്രെയിൻ യാത്ര കൂടിയാണ് ഡാർജിലിംഗ് റെയിൽവേ. വലിയ വളവുകളെയും ഗ്രേഡിയന്റുകളെയും മറികടന്ന് കുത്തനെയുള്ള പർവതങ്ങളിലേക്ക് ഒരു ചെറിയ സ്റ്റീം എഞ്ചിന് മിനി കോച്ചുകൾ വലിച്ചിടാൻ എങ്ങനെ കഴിയും എന്നുള്ളത് ഏവരെയും സംശയിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഇത് കൊണ്ടായിരിക്കാം യുനെസ്കോയുടെ ലോക പൈതൃകപട്ടികയിൽ 1999 ഡിസംബർ രണ്ടിന് ഡാര്ജിലിങ് റെയിൽവേയെ ഉൾപ്പെടുത്തിയത്.
പിന്നീട് രണ്ടു ട്രെയിൻ കൂടി ഈ പാതയിൽ യാത്ര ആരംഭിച്ചു ഇപ്പോൾ മൗണ്ടൈൻ റെയിൽവേ ഓഫ് ഇന്ത്യ എന്ന് ഡാർജിലിംഗ് റെയിൽവേ അറിയപ്പെടുന്നത്. പൈതൃക ഗതാഗതമായതിനാലും യാത്രയിലുണ്ടാകുന്ന കാഴ്ചകളും അതിമനോഹരമാണ്. 2 അടി മാത്രമുള്ള ഗേജ് റെയിൽവേയിലാണ് വെസ്റ്റ് ബംഗാളിലെ ന്യൂ ജൽപായ്ഗുരിയ്ക്കും ഡാർജിലിംഗിനും ഇടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നത്. ഡാർജിലിംഗ് റയിൽപാതയുടെ പുറമെ നിന്നുള്ള കാഴ്ച്ച തന്നെ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തതാണ്.
ഹിമാലയത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലുള്ള സിലിഗുരി 1878 ൽ കൊൽക്കത്തയുമായി (ഇപ്പോൾ കൊൽക്കത്ത) ഒരു മീറ്റർ ഗേജ് റെയിൽവേയുമായി ബന്ധിപ്പിചു. വ്യാവസായിക വിപ്ലവത്തിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങളിലൊന്നായും അതിന്റെ സവിശേഷതകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ഇത് മനുഷ്യരാശിയുടെ ശാശ്വത പ്രാധാന്യമുള്ളതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. ഡാർജിലിങ്ങിലേക്കുള്ള സഞ്ചാരികളുടെ ഒഴുക്ക് തന്നെ അവുടുത്തെ മനോഹാരിതയെ വിളിച്ചോതുന്നുണ്ട്